دوسه روزه که بعد از این همه سال

باسه تو ادعای عشق دارم

از اون رابطه ی معمولی ما

چه عشقی سر گرفت تو روزگارم

نمیبینی دارم میمیرم اینجا

نمیدونی به تو محتاجم اینجا

چه قدر راحت منو وابسته کردی

دارم دیونه میشم کم کم اینجا

میخوام مثل قدیما مثل سابق

یه وقتایی یکی با من بخنده

یکی باشه که دستامو بگیره

یکی باشه که زخمامو ببنده