روزگارم این است:

دلخوشم با غزلی، تکه نانی، آبی

جمله کوتاهی یا به شعر نابی

و اگر باز بپرسی گویم:

دلخوشم با نفسی، حبه قندی، چایی

صحبت اهل دلی

فارغ از همهمه ی دنیایی

...

دلخوشی ها کم نیست

دیده ها نا بیناست